به توصیه دوستان شبها گوشی را روی ایرپلین مود می گذارم تا از تشعشع امواج مضری که نمی دانم چیستند و چه مضراتی دارند در امان بوده و خواب بهتری را تجربه کنم.

به جز شبایی که دلم برات تنگ می شه، که اونوقت روی ایرپلین مود نمی ذارم؛ شاید یه وقت نصف شب از خواب بیدار شدی و دیگه خوابت نبرد و دلت خواست باهام حرف بزنی.

خیال واهیه؟ اشکال نداره.

احساس کسی رو دارم که توی یه آزادراه خیلی خیلی طولانی، از ماشین پیاده ش کردن و خودشون به مسیر ادامه دادن. هیچ ماشین دیگه ای هم نمیزنه بغل تا سوارش کنه و همه، سریع یا کند، از کنارش رد می شن و طرف شروع می کنه به پیاده راه رفتن تا وقتی که جونش بالا بیاد و بیفته زمین و راحت شه.

چند روزیه که به شدت دلم می خواد روحم رو استفراغ کنم.